Natuurlijke begrazing

Pony’s zijn, meer dan runderen of schapen, geschikt voor het beheer van amfibieën- en reptielenhabitats. Begrazing met pony’s bevordert het herstel van droge heide of heischraal grasland, doordat grassen ten gunste van heidesoorten worden weggevreten. Vanwege hun voorkeur voor riet en andere oeverplanten zijn pony's ook bij uitstek geschikt om het dichtgroeien van poelen tegen te gaan. In tegenstelling tot runderen, mesten ze vrijwel nooit in poelen. Doordat ze vaste mestplekken hebben, worden delen van het terrein verschraalt en andere delen juist verrijkt. Zo is er jaarrond veel structuurvariatie in het terrein. Doordat pony's bepaalde kruiden niet of nauwelijks eten nemen deze, ten koste van grassen toe (b.v. Jacobskruiskruid, koninginnekruid, orchideen, echt duizendguldenkruid, etc.).

Van de gangbare grazers zijn geiten verreweg het meest geschikt om bosvorming tegen te gaan. Wij gebruiken de Nederlandse landgeit, omdat deze een hoge mate van zelfredzaamheid heeft en van nature afstand houdt tot de mens.

Faunaconsult verhuurt Exmoorpony's en Nederlandse landgeiten voor begrazing van natuurgebieden. Samen met de beheerder wordt de samenstelling van de kudde en het aantal dieren bepaald, wij verzorgen alle werkzaamheden rond de dieren. Onze dieren zijn geselecteerd op hun gedrag, ze laten zich daardoor goed bekijken, maar niet snel aanraken. Ongelukken met het publiek hebben zich met onze dieren dan ook nog nooit voorgedaan. Wij streven waar mogelijk naar een natuurlijke opbouw van de kudde. Dit betekent dat er harems worden ingezet, zoals we die ook in de natuur zien (een aantal vrouwelijke dieren met een mannelijk dier). Dit heeft het voordeel dat er veel natuurlijk gedrag valt te zien en dat er ieder jaar jonge dieren geboren worden.

Waarom Exmoorpony's?

plaatje De Exmoorpony is geen door de mens geschapen ras, maar een wilde diersoort. Meer informatie hierover is te vinden in het artikel 'Exmoorpony: oerpaard van West-Europa'.Door hun aangeboren schuwheid komen Exmoorpony’s uit zichzelf niet op het publiek af. Ze laten zich daardoor ook niet door het publiek voeren of aaien en laten niet toe dat kinderen hen berijden. Hierdoor hebben er zich met Exmoorpony's nog geen incidenten voorgedaan in natuurterreinen (in tegenstelling tot bijvoorbeeld met Konikpaarden). Door hun gehardheid kunnen Exmoorpony’s jaarrond in het terrein lopen en hoeft er vrijwel nooit een dierenarts in te grijpen. Doordat onze Exmoorpony’s (in tegenstelling tot 'hobbypony’s' of bedrijfsmatig gehouden vee) niet preventief worden ontwormd, bevatten hun uitwerpselen geen schadelijke chemische stoffen. Ecologisch heeft dit een grote meerwaarde; zo is de speldenprikzwam voor het eerst weer in Nederland waargenomen op uitwerpselen van Exmoorpony’s.

Doordat Exmoorpony’s, in tegenstelling tot andere paarden en ponyrassen, van nature in het voorjaar werpen, kan de hengst jaarrond bij de kudde lopen. De exmoors lopen daardoor in een natuurlijke haremgroep waarin jaarlijks veulens worden geboren. Er is daardoor voor bezoekers jaarrond veel interessant gedrag te zien.

Het voortbestaan van de Exmoorpony is in gevaar, omdat er wereldwijd slechts zo’n 1200 zijn. Indien u kiest voor begrazing met onze Exmoorpony’s, dan levert u een bijdrage aan de instandhouding van dit unieke ras. Al onze Exmoorpony’s nemen immers deel aan het stamboek van het Samenwerkingsverband Exmoorpony. plaatje

Waarom Nederlandse landgeiten?

De Nederlandse landgeit is van de geitenrassen het best aangepast aan het Nederlandse klimaat. Doordat de Nederlandse landgeit van nature erg schuw is voor de mens, is de kans op ongelukken met het publiek zeer klein. Dit maakt het ras uitermate geschikt voor begrazing van natuurgebieden.

In Nederland kenden we de Drentse landgeit, de Veluwse landgeit en de Zeeuwse landgeit. De Nederlandse landgeit, zoals de Veluwse landgeit nu genoemd wordt, is het enige oorspronkelijke Nederlandse geitenras dat nog bestaat. Door kruising met meer productieve buitenlandse rassen heeft de Nederlandse Landgeit op het punt van uitsterven gestaan. In de vijftiger jaren van de vorige eeuw waren er nog maar enkele exemplaren overgebleven. Vanaf die tijd heeft een groeiende groep enthousiaste fokkers het ras voor uitsterven behoed.